Dehaene I of de laatste stuiptrekkingen van het collectivisme

De les van 24 november 1991 werd evenwel snel vergeten De nieuwe regering is er opnieuw een van de zuilen en hun organizaties Het kabinet gaat er zelfs prat op dat niet alleen de syndikale, maar alle pressiegroepen in haar schoot vertegenwoordigd zijn, ook deze van de werkgevers Haar geboorte was trouwens erg typisch Eerst liet ABVV-ster Devits een rood-blauwe koalitie op de klippen lopen omdat die de navelstreng met het ACV zou hebben doorgeknipt, daarna verplichte ACW-er Rombouts de CVP in een publieke verklaring tot regeringsdeelname met de socialisten, om de belangen van de kristelijke zuil veilig te stellen De man wond daar geen doekjes om .

Het is zeker niet de eerste maal dat dit gebeurt In 1987 viel het voorlaatste kabinet Martens, bestaande uit kristen-demokraten en liberalen over de Voerense kwestie Althans, zo luidde de officiële maar niet waarachtige versie Het is immers een publiek geheim dat in werkelijkheid de zuilen, en meer bepaald de kristelijke, de regering toen naar huis stuurde De liberalen wilden namelijk een aantal staatsbedrijven privatiseren en weigerden tevens de nieuwe ziekenfondswet goed te keuren, een wet die alle ongeoorloofde praktijken schoonwaste waaraan de mutualiteiten zich de laatste decennia hebben schuldig gemaakt En dat was voor de drukkingsgroepen net iets te veel .

Hoe dan ook, het beleid dat Dehaene I intussen voert, heeft alle kenmerken van een door de belangengroepen gedomineerde regeringsploeg De aanpak die zij voorstaat is zeer kenschetsend De problemen, waarmee onze moderne samenleving worstelt, files, migrantenrellen, armoede, hooliganisme, werkloosheid en noem maar op, worden in de schoenen geschoven van de burger: deze is schuldig en moet op zijn plaats worden gezet Files vinden niet hun oorsprong in een gebrekkig openbaar vervoer, maar in een teveel aan auto's waarvan we het gebruik dienen te ontmoedigen, desnoods verbieden Spanningen tussen de eigen bevolking en de migranten zijn niet te wijten aan het ontbreken van enig beleid, maar aan een verkeerde opvoeding, aan een verkeerde ingesteldheid van de burger Schrijnende armoede is niet het gevolg van een slecht funktionerend sociaal systeem, maar van een gebrek aan middelen, van een tekort aan belastinggeld, van fraude Hooliganisme is niet te wijten aan een gebrekkige ordehandhaving, maar aan de profvoetballers en de klubleiders De burger tot de orde roepen, ja zelfs bestraffen is dan ook verheven tot het alles genezend recept Vooral de burger die inspanningen levert, initiatieven neemt of zelf zijn verantwoordelijkheid opneemt, wordt een schuldgevoel aangepraat Wie met zijn eigen auto naar het werk gaat, wie aan pensioensparen doet, wie een extra-legaal pensioen heeft, wie voor zijn nabestaanden een levensverzekering heeft afgesloten, wie met veel inzet en zweet een éénmanszaak of een kleine KMO uit de grond heeft gestampt, wordt aangepakt.

De ideeën achter dit alles zijn duidelijk Het staatsapparaat waarop de zuilen en hun organisaties teren, moet intakt blijven De greep van de overheid op het dagdagelijkse leven van de burger moet ongeschonden gehouden worden En in plaats van de burgers aan te moedigen om zelf hun verantwoordelijkheid op te nemen en zich in te dekken tegen de onzekerheden van het bestaan, moeten de mensen worden ontmoedigd om nog zelf inspanningen te doen Van enige zelfredzaamheid of vorm van spontane samenwerking mag hoegenaamd geen sprake zijn Dat heet ‘“asociaal”’.

Ondertussen blijven het staatsapparaat, de sociale zekerheid, de gepolitiseerde overheidsbedrijven onaangetast en de strukturen en de pressiegroepen die er op teren, onaangeroerd Het aantal ambtenaren, stilaan weer oplopend tot 840.000, is opnieuw in opmars De openbare schuld nadert de magische grens van 10.000 miljard De publieke ondernemingen, geleid door raden van bestuur volgestouwd met politieke en syndikale beschermelingen, boeken jaar na jaar zware verliescijfers De sociale zekerheid, ondanks haar 1300 miljard die onze bevolking er jaarlijks voor opzij legt, is niet bij machte de grofste armoede uit onze samenleving te bannen Ondanks dat gigantische overheidsapparaat zijn er blijkbaar geen middelen en mensen genoeg om een integere, hoffelijke, rechtszekere en snelle openbare service te verlenen Niet in de spoorwegstations, op de postkantoren, aan het loket van de autonummerplaten, in de gerechtsgebouwen of de Brusselse pensioentoren, bij de diensten voor ruimtelijke ordening of milieuzaken, voor studiebeurzen of kwesties in verband met de onrechtvaardig verspreide dienstplicht, bij de fiskale autoriteiten of de verleners van ekonomische vergunningen De lijst waarop dit Belgisch verdriet blijft uitgesmeerd, blijft eindeloos Kortom de les van 24 november werd niet begrepen.